Αρχική > Χωρίς κατηγορία > Ανέκδοτο Νο.2

Ανέκδοτο Νο.2

«Το Ποδήλατο του Δημητράκη»
Ο μικρός Δημητράκης μπήκε στην κουζίνα όπου η μαμά του ετοίμαζε βραδινό. Πλησίαζαν τα γενέθλιά του και σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να πει στη μαμά του τι δώρο ήθελε. 

«Μαμά», είπε ο μικρός Δημητράκης «θέλω ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου».
Ο μικρός Δημητράκης ήταν ένας φασαρτζής του κερατά. Και στο σχολείο και στο σπίτι όλο μπελάδες δημιουργούσε.
Έτσι λοιπόν η μαμά του τον ρώτησε αν πιστεύει ότι το δικαιούται το δώρο.
«Φυσικά», είπε ο μικρός.
Η μαμά του, χριστιανή γυναίκα, ήθελε να βάλει τον γιο της να σκεφτεί τη συμπεριφορά του όλο τον χρόνο που είχε περάσει. Έτσι του είπε να πάει στο δωμάτιό του και να σκεφτεί πως φέρθηκε όλους τους μήνες από τα προηγούμενα γενέθλιά του. Και μετά, του είπε, να γράψει ένα γράμμα στον θεούλη και να εξηγεί γιατί αξίζει το ποδήλατο! Έτσι ο μικρός Δημητράκης πήγε στο δωμάτιό του και άρχισε να γράφει:
-ΓΡΑΜΜΑ 1ο-
Αγαπητέ Θεούλη
Ήμουν πολύ καλό παιδί φέτος και θάθελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
Το προτιμώ κόκκινο.
Ο φίλος σου,
Δημητράκης
Ο Δημητράκης όμως ήξερε ότι αυτά που έγραψε δεν ήταν αλήθεια. Δεν ήταν και τόσο καλό παιδί.
Έτσι, έσκισε το πρώτο γράμμα και ξανάρχισε.
-ΓΡΑΜΜΑ 2ο-
Αγαπητέ Θεούλη
Είμαι ο φίλος σου ο Δημητράκης.
Ήμουν καλό παιδί φέτος και θα’ θελα ένα κόκκινο ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
Σ’ ευχαριστώ
Ο φίλος σου
Δημητράκης
Ήξερε όμως ότι ούτε αυτό ήταν αλήθεια.
Έτσι, έσκισε και αυτό το γράμμα και άρχισε ξανά.
-ΓΡΑΜΜΑ 3ο-
Αγαπητέ Θεούλη
Ήμουν εντάξει τη χρονιά που πέρασε.
Θα’ θελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
Δημητράκης
Ο Δημητράκης ήξερε ότι ούτε αυτό το γράμμα μπορούσε να το στείλει στο Θεό.
Έτσι έγραψε το…
-ΓΡΑΜΜΑ 4ο-
Θεέ
Ξέρω ότι δεν ήμουν καλό παιδί φέτος.
Λυπάμαι πραγματικά.
Θα γίνω καλό παιδί όμως αν μου στείλεις ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
Σε παρακαλώ…
Ευχαριστώ
Δημητράκης
Ο μικρός ήξερε όμως, ότι ακόμη κι αν έλεγε αλήθεια, αυτό το γράμμα δεν θα του έφερνε το ποδήλατο. . . Τώρα πια ανησύχησε. Πήγε στην κουζίνα και είπε στη μαμά του ότι ήθελε να πάει στην εκκλησία. Η μαμά σκέφτηκε ότι το «κόλπο» της είχε πιάσει, μιας και είδε τον μικρό να είναι σκεφτικός και λυπημένος.
«Πήγαινε, αλλά νά γυρίσεις γρήγορα».
Ο Δημητράκης πήγε στην εκκλησία της γειτονιάς. Μπήκε μέσα κι έριξε μια ματιά γύρω του να δει αν ήταν κανένας άλλος εκεί. Προχώρησε προς το ιερό και βρήκε μια εικόνα της Παναγίας. Πολύ προσεκτικά την ξεκρέμασε και την έχωσε κάτι από το παλτό του και έφυγε από την εκκλησία τρέχοντας. Μπήκε γρήγορα στο σπίτι του, χώθηκε στο δωμάτιό του και πήρε μολύβι και χαρτί.
-ΓΡΑΜΜΑ 5ο-
Θεέ
Έχω στα χέρια μου τη μάνα σου.
Αν θέλεις να την ξαναδείς, στείλε μου το ποδήλατο.

  1. 15/06/2007 στο 09:05

    Χαχα! Πολύ πονηρός ο Δημητράκης. Και πολύ τηλεόραση βλέπει .

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: